El proceso de produsion dełe luci al neon el vol dir doparar el véro de siłicato de calcio de sodio- a baso punto de fusion, progetar difarenti modèi e testi se serve, elaborarlo co un sofitore, sinterixar i eletrodi, evacuar el tubo co na pompa a vodo, inpinirlo co gasi diversi cołori secondo el cołor.
Łe luci al neon moderne łe xe pì sofisticàe. Serti i piega el tubo de véro in varie forme pa crear grafiche pì bełe; altri i rivestise ła parede interna del tubo co pólvare fluorescente pa cołori pì ciari e vivaci; altri ancora i xe dotài de incendi automatici, che i fa s-ciopare diversi cołori in secuensa, creando un schermo łuminoxo che el ilumina ła note deła sità.
Dała so invension nel 1910, ła luce al neon ła xe restà popołare pa pì de un sècoło. Ła xe na fonte de łuxe speciałe a basa presion, a difarensa de altre lampade a arco come łe lampade fluorescenti, łe lampade de sodio a alta-, łe lampade de alogenuri de metało, łe lampade de mercurio e łe lampade incandescenti. Łe luci al neon łe emete łuxe atraverso ła scarica freda de un gas inerte a basa-presion inpienìo in un tubo de véro soto un canpo ełètrico a alta-tension. El cołor de łe luci al neon el xe determinà dałe carateristiche spetrałi del gas inerte co cui łe xe inpinìe: łe luci al neon fluorescenti łe xe inpinìe de neon e łe emete luxe rossa; łe luci al neon fluorescenti łe xe piene de argon e mercurio e łe emete blu, zało e altri cołori. Tuti e do i tipi de luci al neon i emete łuxe co l’emission stimułà de atomi nel gas de laoro drénto el tubo.
